Category Archives: Obrobka skrawaniem

Przygotowanie powierzchni do trasowania

Przygotowanie powierzchni do trasowania polega na oczyszczeniu jej z wszelkich zanieczyszczeń, jak zwilgocenia, rdza, oleje, smary, brud, woda itp. Czyszczenie powierzchni może być przeprowadzane poza stanowiskiem traserskim lub na stanowisku traserskim. Na stanowisku traserskim powierzchnię trasowana czyści się za pomocą szczotek drucianych i szmat. Powierzchnie bardziej zanieczyszczone, jak powierzchnie odlewów, odkuwek, blach pokrytych rdzą, poddaje się operacjom piaskowania, śrutowania lub bębnowaniu. Piaskowanie i śrutowanie należy do obróbki strumieniowo- ściernej. Polega na działaniu ścierniwa (piasku o odpowiedniej granulacji lub śrutu) wyrzucanego pod ciśnieniem na powierzchnię czyszczoną. Do czyszczenia powierzchni przez piaskowanie lub śrutowanie służą specjalne urządzenia. Bębnowanie polega na oczyszczeniu powierzchni metalu znajdującego się w bębnie razem ze ścierniwem (piasek lub śrut). Bęben wykonany w kształcie prostopadłościanu o podstawie ośmiokąta jest wprowadzany w powolny ruch obrotowy, przez co następuje zmieszanie części za ścieraniem czyszczącym powierzchnie. Bęben musi być tylko częściowo napełniony mieszaniną ścierna, gdyż powierzchnia metalu nie zostanie oczyszczona.

Proste narzędzia pomiarowe

Uzyskanie wymiarów rysunkowych na obrabianym przedmiocie i ich zmierzenie jest możliwe tylko w pewnym przybliżeniu. Każdy założony wymiar ma dopuszczalne błędy wykonania. Pomiar ma na celu stwierdzeni zgodności wykonania obrabianego przedmiotu z jego rysunkiem technicznym. Mierzenie jest to czynność polegającą na porównaniu jakiegoś wymiaru (lub kilku wymiarów) mierzonego przedmiotu z wymiarem (lub wymiarami), którego wartość liczbową ustala się wg wskazania narzędzia mierniczego. Sprawdzenie jest to zbór czynności potrzebnych do stwierdzenia czy sprawdzany przedmiot odpowiada stawianym wymaganiom, bez potrzeby ustalania szczegółowych wartości liczbowych. Do pomiaru i sprawdzania wymiarów używa się sprzętu pomiarowe. Dane techniczne narzędzi pomiarowych określają ich przydatność do odpowiednich rodzajów pomiarów: zakres pomiarowy narzędzia wskazuje największe i najmniejsze graniczne wymiary, które mogą być tym narzędziem mierzone. Obszar pomiarowy podziałki jest to liczba wskazująca wielkość obszaru, w którego obrębie mogą być odczytywane wskazania na podziałce. Działka elementarna jest to wartość liczbowa, którą przedstawia najkrótsza odległość między sąsiednimi kreskami danej podziałki.

Technika trasowania

Przed przystąpieniem do trasowania należy sprawdzić, czy półwyrób nie ma pęknięć oraz czy jego wymiary są zgodnie z rysunkiem. Zadaniem trasowania jest także sprawdzenie, czy półwyrób ma odpowiednie naddatki na obróbkę. Naddatkiem na obróbkę nazywamy warstwę materiału, która w procesie obróbki zostanie usunięta z wymaganiami na rysunku technicznym. Wartość naddatku jest uzależniona od kilku czynników, takich jak wielkości produkcji, rodzaju i wielkości półwyrobów, rodzaju obróbki itp. Po wstępnych oględzinach należy powierzchnie trasowane oczyścić i pomalować. Kolejna czynnością jest ustawienie półwyrobu do trasowania. Trasowanie na płaszczyźnie może odbywać się przy poziomym lub pionowym ustawieniu przedmiotu trasowanego. Przy pionowym ustawieniu przedmiotu trasowanego używa się wysokościomierzy, ryśników itp. Trasowanie rozpoczynamy od wyznaczenia osi symetrii. W tym celu mierzymy suwmiarką szerokość płaszczyzny, ustawiamy ryśnik lub wysokościomierz na połowie wymiaru zmierzonego suwmiarką i kreślimy rysę od bazy. Następnie obracamy przedmiot o 180 stopni i tym samym wymiarem kreślimy rysę od podstawy B. Jeżeli nie popełniliśmy błędu przy mierzeniu i ustawianiu ryśnika lub wysokościomierza, otrzymamy jedną rysę przy założeniu, że podstawy są równoległe.